سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را
نگه جز پيش پا را ديد، نتواند
كه ره تاريك و لغزان است
نمی خواهم بمیرم با که باید گفت؟
کجا باید صدا سر داد
در زیر کدامین آسمان
روی کدامین کوه؟
که در ذرات هستی ره برد توفان این اندوه
که از افلاک عالم بگذرد پژواک این فریاد!
سیم آخر
رسسه وچال تشنی جون غم ده بارم ایمشو
که زمه و سیم آخر برسه ستارم ایمشو
ائقدر میام و میرم وه منی تو وا خیالت
که وسیل آوله پا دل تون درآرم ایمشو
دل شیت بیقرارم مث پیچ و تاو گیست
یه گری نمیله آرم و تو پل بیارم ایمشو
نه گریوه میکه چاره م نه بلیزه تش عقشت
شیوسه چنو وجونم که ده خوم بیزارم ایمشو
و پریسک سیل چشت تش ونی ده زنه ای مه
مث پا پریک سوخته سی تو قر میارم ایمشو
ده اول مه نافه عشقم برنن و تیغ برمت
ده چینه و بن جگایی میکشی وه دارم ایمشو
نفسم ده ور نمیسه دل صافم اشکنایه
که ده سینه ها میمیره دنگ بی هوارم ایمشو
عابد میرزائیان چگنی
سیلم کو
شو رومس و آسمونم سیلم کو
غم نشس و تخت شونم سیلم کو
پا کل و دس دراز و جو ده تلاطم
افتاوئت بزه و جونم سیلم کو
ده دم ای زنه ئی دی کپسمه
نهات ها و شو و شونم سیلم کو
گتمه و جو ستو مر و دست
جو بییم و جو ستونم سیلم کو
چنه ها وت بلالکیم که لالکسه
هه بیسه و دراسونم سیلم کو
تو ده ایل آسمونی مال بالایی
مه ده ای "مالزیری"یونم سیلم کو
علم نوکریتن بی و دسم
خوت دونی ده"پاپی"یونم سیلم کو
شعر از مرادحسین پاپی بالاگریوه
دارد غروب می شود
و این روز ها
من هم شده ام
آفتاب لب بام
یک وقت دیدی
بام به بام رفتم
جائی دور
در گوشه ای از شب
گم شدم
فقط همین چمدان کوچک را
با خودم می برم .
نوشته شده توسط هوشنگ رئوف
چون کوزه درکوره ی زندگی تن به آتش سپردم اما افسوس به آبی نرسیدم